CZCIONKA: A A+ A++ KONTRAST: A A A A
PROJEKTY
BADAWCZE
DYSCYPLINY
NAUKOWE
NAGRODY
I SYPENDIA
SZKOŁA
DOKTORSKA
AWANSE
NAUKOWE

Komunikat nr 19/2020 - w sprawie składania rozpraw doktorskich

W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi interpretacji art. 187 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.) Rada Doskonałości Naukowej uprzejmie wyjaśnia, co następuje.

Stosownie do art. 187 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce rozprawę doktorską może stanowić praca pisemna, w tym monografia naukowa, zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów naukowych, praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna, wdrożeniowa lub artystyczna, a także samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej". Sformułowanie "rozprawę doktorską może stanowić praca pisemna" stanowi zatem przedmiot zakresowy definicji pojęcia rozprawy doktorskiej.

Z kolei sformułowanie "w tym monografia naukowa, zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów naukowych, praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna, wdrożeniowa lub artystyczna, a także samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej" jest przykładowym wyliczeniem form pracy pisemnej. O ile w przypadku rozprawy doktorskiej, będącej monografią naukową albo zbiorem opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów naukowych, należy odnosić się do ich legalnej definicji zawartej odpowiednio w § 9 (artykuł naukowy) i § 10 (monografia naukowa) rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 392), o tyle w przypadku rozprawy doktorskiej, mającej inną formę pracy pisemnej (np. manuskryptu), dopuszczalnym jest, by praca ta nie była opublikowana. Oprócz interpretacji leksykalnej, za przyjęciem powyższej tezy przemawia także interpretacja celowościowa. Ustawodawca nie wymaga bowiem, w odróżnieniu do wymogu wyrażonego w art. 186 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, by rozprawa doktorska była opublikowana w czasopiśmie,  które w roku opublikowania artykułu w ostatecznej formie było ujęte w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy albo wydane przez wydawnictwo, które w roku opublikowania monografii w ostatecznej formie było ujęte w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. a, albo rozdział w takiej monografii. Skoro zatem ustawodawca nie unormował wymogu opublikowania albo wydania rozprawy doktorskiej, jak to uczynił w przypadku innej z przesłanek nadania stopnia doktora, w określonym czasopiśmie albo wydawnictwie, to tym bardziej nie ma podstaw do uznania, że art. 187 ust. 3 omawianej ustawy ogranicza definicję rozprawy doktorskiej do pracy pisemnej opublikowanej.

Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż w świetle art. 187 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce dopuszczalne jest, aby rozprawa doktorska, jako praca pisemna, składała się po części z prac opublikowanych, jak i takich, których wyniki jeszcze nie zostały opublikowane.

Jednocześnie należy podkreślić, że zagadnienie dotyczące przyjęcia rozprawy doktorskiej oraz dopuszczenia jej do obrony jest przynależne kompetencji podmiotów doktoryzujących.

Zgodnie z brzmieniem art. 67 pkt 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086 z późn. zm.), w art. 179 po ust. 2 dodano ust. 2a w brzmieniu: „2a. Uchwały podjęte przy użyciu środków komunikacji elektronicznej przez komisje i zespoły powołane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1 i 2, podpisuje odpowiednio przewodniczący komisji albo przewodniczący zespołu.”. Przepis ten odnosi się wprost do ust. 1 i 2 art. 179 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669 z późn. zm.). Ustępy te normują postępowania o awans naukowy, które zostały wszczęte do dnia 30 kwietnia 2019 r., tj. w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2017 r. poz. 1789). Wskazany na wstępie przepis nie może być zatem przywoływany w postępowaniach, które wszczynane są od dnia 1 października 2019 r.

W przypadku postępowań prowadzonych w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.), w obecnym stanie prawnym, możliwość jednoosobowego podpisywania dokumentów wytworzonych przez komisję habilitacyjną wymaga odpowiedniego uregulowania w uchwałach podmiotów habilitacyjnych, podjętych na podstawie upoważnienia zawartego w art. 221 ust. 14 tej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Rada Doskonałości Naukowej zwraca się do podmiotów habilitujących o rozważenie możliwości wprowadzenia do przyjętych na podstawie przytoczonej podstawy prawnej odpowiednich regulacji, które umożliwią sprawne sygnowanie dokumentów wytwarzanych przez komisje habilitacyjne w toku postępowań w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego, celem zachowania ustawowych przepisów dotyczących terminów tych postępowań. W ten sposób usankcjonowana zostanie możliwość podpisywania uchwały komisji habilitacyjnej oraz protokołu przez przewodniczącego tej komisji.